ROMEO I JULIA
22.11 – 13:00
JEZIORO ŁABĘDZIE
20.12 – 13:00
BAJADERA
14.02 – 13:00
NOTRE-DAME DE PARIS
14.03 – 13:00
ROMEO I JULIA
Czas trwania: 2 godziny i 35 minut (bez przerwy)
Choreografia i reżyseria: Rudolf Nuriejew
Muzyka: Siergiej Prokofiew
Dyrygent: Robert Houssart
Obsada: Paul Marque (Romeo), Sae Eun Park (Julia), Francesco Mura (Merkucjo), Jérémy-Loup Quer (Tybalt), Jack Gasztowtt (Benvolio), Silvia Saint-Martin (Rozalina), Andrea Sarri (Parys) oraz zespół baletowy Opery Paryskiej i orkiestra Opery Paryskiej
Realizacja kinowa: Julien Condemine
W Weronie Romeo Monteki i Julia Kapulet spotykają się i zakochują w sobie bez pamięci, jednak ich rodziny od dawna łączy zaciekła wrogość. Kierowani uczuciem równie silnym, co niemożliwym do spełnienia, młodzi kochankowie zmierzają ku tragicznemu przeznaczeniu, które połączy ich na zawsze.
Wyniesiona przez Szekspira do rangi mitu historia Romea i Julii dopiero w XX wieku doczekała się baletowej wersji za sprawą muzyki Siergieja Prokofiewa z 1935 roku. W przygotowanej dla Baletu Opery Paryskiej w 1984 roku inscenizacji Rudolf Nuriejew ożywił tę olśniewającą i dynamiczną partyturę, nadając produkcji wystawną i niemal filmową formę. Jego choreografia skupia się na ukazaniu przemiany Romea z chłopca w mężczyznę oraz tragicznych okoliczności, w jakich pełna pasji Julia wkracza w dorosłość. Bale, młodzieńcze konflikty i pojedynki rozgrywane na tle misternie odtworzonego włoskiego renesansu nadają dramatyzmu i pozwalają wybrzmieć historii kochanków z Werony, uwikłanych w odwieczny konflikt swoich rodów.
JEZIORO ŁABĘDZIE
Czas trwania: 2 godziny i 20 minut (bez przerwy)
Choreografia: Rudolf Nuriejew (na podstawie choreografii Mariusa Petipy i Lwa Iwanowa)
Muzyka: Piotr Czajkowski
Dyrygent: Vello Pähn
Obsada: Sae Eun Park (Odetta/Odylia), Paul Marque (Książę Zygfryd), Pablo Legasa (Rotbart), solistki, soliści oraz zespół baletowy i orkiestra Opery Paryskiej
Realizacja kinowa: Isabelle Julien
Książę Zygfryd, pod presją rodziców, ma wybrać przyszłą żonę, jednak nad brzegiem jeziora spotyka tajemniczą Odettę — dziewczynę zaklętą przez czarnoksiężnika Rotbarta w łabędzia. Klątwę może zdjąć jedynie szczere wyznanie miłości. Zauroczony Zygfryd przysięga jej wierność na zawsze. Wkrótce jednak pojawia się Odylia, czarny łabędź…
„Jezioro łabędzie”, zachwycający balet z olśniewającą muzyką Piotra Czajkowskiego, powstał w 1877 roku dla Teatru Bolszoj w Moskwie, a następnie został ponownie wystawiony przez Mariusa Petipę i Lwa Iwanowa. Prawie sto lat później, w 1984 roku, Rudolf Nuriejew zaprezentował własną interpretację tego dzieła w Operze Paryskiej.
BAJADERA
Czas trwania: 2 godziny i 5 minut (bez przerwy)
Choreografia: Rudolf Nuriejew (na podstawie choreografii Mariusa Petipy)
Muzyka: Ludwig Minkus
Adaptacja, aranżacja: John Lanchberry
Dyrygent: Koen Kessels
Obsada (może ulec zmianie): Dorothée Gilbert (Nikija), Hugo Marchand (Solor), Roxane Stojanov (Gamzatti), solistki, soliści i zespół baletowy
Realizacja kinowa: Julien Condemine
W baśniowych Indiach, gdzie przed okazałym pałacem radży paraduje majestatyczny słoń, a złoty bożek towarzyszy korowodowi tancerzy z wachlarzami, wojownik Solor oraz świątynna tancerka Nikija przeżywają swoją tragiczną miłość.
Perła w repertuarze Opery Paryskiej, „Bajadera” olśniewa wirtuozerią, efektownymi scenami zbiorowymi oraz nieskazitelnym pięknem „Królestwa Cieni”, w którym 32 tancerki w białych tutu powoli kreślą arabeski z niemal magiczną precyzją.
NOTRE-DAME DE PARIS
Czas trwania: 1 godzina i 30 minut (bez przerwy)
Choreografia i reżyseria: Roland Petit
Muzyka: Maurice Jarre
Dyrygent: Jean-François Verdier
Kostiumy: Yves Saint Laurent
Obsada: Amandine Albisson (Esmeralda), Hugo Marchand (Quasimodo), Pablo Legasa (Frollo), Antonio Conforti (Febus) oraz zespół baletowy i orkiestra Opery Paryskiej
Realizacja kinowa: Myriam Hoyer
Z bogatej powieści Victora Hugo Roland Petit tworzy na scenie żywy i barwny fresk. Esmeralda zakochana w kapitanie Febusie, Frollo dręczony pożądaniem oraz garbaty Quasimodo – losy tej trójki splatają się w tragiczną opowieść, rozgrywającą się na oczach kapryśnego tłumu, raz radosnego, raz okrutnego.
Łącząc taniec neoklasyczny z duchem rewii, Roland Petit zgromadził wokół siebie najwybitniejsze talenty swojej epoki. Maurice Jarre odpowiadał za muzykę, René Allio za scenografię, a Yves Saint Laurent za „kolorowe jak witraże katedry” kostiumy.
